Mijn oude Seagate externe HDD wordt niet langer correct weergegeven wanneer ik hem aansluit, en ik maak me zorgen over het verliezen van de bestanden die erop staan. Ik heb advies nodig over veilige opties voor Seagate-schijfherstel, dataherstelsoftware of stappen om toegang te krijgen tot de schijf zonder de schade te verergeren.
Ik zou voorlopig stoppen met het gebruiken van de Seagate-schijf. Als die er plotseling leeg uitziet, als RAW of ongeformatteerd verschijnt, of als de bestanden verdwenen zijn, kunnen de gegevens er nog steeds op staan. Het gevaar is dat elke schrijfactie naar de schijf bestanden kan overschrijven die mogelijk nog herstelbaar zijn.
Eerste stap: koppel hem los en laat Windows het niet “repareren”. Formatteer hem niet, initialiseer hem niet en kopieer er niets nieuws naartoe. Vaak zijn de bestanden niet echt meteen gewist. Het bestandssysteem kan gewoon beschadigd zijn, of de schijf kan de ruimte als vrij hebben gemarkeerd.
Luister ook naar de schijf voordat je een hersteltool uitvoert. Als hij klikt, schuurt, piept, op- en afspint, of een geluid maakt dat nieuw lijkt, scan hem dan niet. Softwareherstel kan een defecte schijf extra belasten. Kijk in dat geval liever naar Seagate Rescue Data Recovery Services. Bij sommige Backup Plus-schijven was beperkte Rescue-dekking inbegrepen, en je kunt dat op de site van Seagate controleren met het serienummer.
Als de schijf normaal klinkt, dan is het waarschijnlijker een probleem met de partitie of het bestandssysteem. Dat Windows vraagt om hem te formatteren, betekent niet automatisch dat de bestanden weg zijn.
Voor een doe-het-zelfpoging is Disk Drill een redelijke optie. Het kan helpen wanneer een externe Seagate-schijf onjuist is losgekoppeld, een partitie is kwijtgeraakt, of door het systeem wordt gedetecteerd maar niet normaal kan worden geopend.
De veiligere manier om dit te doen is:
- Installeer Disk Drill op je interne schijf, of op een andere aparte schijf. Installeer het niet op de Seagate-schijf.
- Als de bestanden belangrijk zijn, maak dan eerst een byte-voor-byte-back-up. Disk Drill kan een volledige image van de Seagate-schijf maken, waarna je de image scant in plaats van de originele schijf.
- Gebruik een goede USB-kabel en probeer een andere poort of kabel als de schijf steeds wegvalt. Soms zit het probleem in de kabel of behuizing, niet in de schijf zelf.
- Scan de image als je die hebt gemaakt. Zo niet, scan dan alleen de originele schijf als die normaal klinkt en verbonden blijft.
- Controleer de scanresultaten met voorbeeldweergave voordat je herstelt. Als foto’s, video’s of documenten correct worden weergegeven in de preview, is dat meestal een goed teken.
- Herstel de bestanden naar een andere schijf. Sla herstelde bestanden nooit terug op dezelfde Seagate-schijf op terwijl je gegevens aan het herstellen bent.
Als de schijf niet wordt weergegeven in Verkenner, controleer dan Windows Schijfbeheer. Als hij daar verschijnt met de juiste capaciteit, kan herstelsoftware hem mogelijk nog steeds scannen.
Nadat je de belangrijke bestanden hebt teruggekregen, test je de Seagate-schijf met SeaTools van Seagate. Voer de Long Generic Test uit. Als die mislukt, vervang dan de schijf. Als die slaagt, kun je hem opnieuw formatteren, maar ik zou hem nog steeds niet vertrouwen als de enige kopie van iets belangrijks.
Grote externe schijven kunnen lang duren om te scannen, dus laat het proces lopen tenzij de schijf slechte geluiden begint te maken of steeds opnieuw de verbinding verliest. Als hij nog steeds wordt gedetecteerd en niet fysiek beschadigd lijkt, is het de moeite waard om herstel te proberen.
Voer er geen CHKDSK op uit.
Dat is de “oplossing” die Windows graag voorstelt, en het kan een herstelbare puinhoop erger maken door het bestandssysteem te wijzigen terwijl je nog probeert bestanden eraf te halen. Hetzelfde geldt voor “snel” formatteren omdat iemand zegt dat herstelsoftware daarna kan scannen. Misschien kan dat, maar je hebt zojuist nog een vermijdbare stap toegevoegd.
De invalshoek die ik zou controleren voordat je iets koopt, is de behuizingskant. Bij oudere Seagate-externe schijven kunnen de USB-kabel, de voedingsadapter of de USB-naar-SATA-printplaat de daadwerkelijke oorzaak van de storing zijn. Als het een desktop-externe schijf is met een aparte voedingsadapter, probeer dan een werkende voeding met dezelfde spanning en de juiste polariteit, niet zomaar een willekeurige stekker die past. Als het een draagbare USB-schijf is, probeer dan een korte goede kabel die rechtstreeks op de computer is aangesloten, niet via een hub. Een onbetrouwbare behuizing kan herstelsoftware slecht laten lijken omdat de schijf halverwege een scan steeds verdwijnt.
Disk Drill of vergelijkbare tools zijn prima als de schijf verbonden blijft en de juiste grootte toont, maar ik zou de schijf niet alleen op Verkenner beoordelen. Controleer eerst Schijfbeheer. Als daar de juiste capaciteit wordt weergegeven, maak dan indien mogelijk een kloon/image en scan vervolgens de kloon. Als er 0 bytes wordt weergegeven, de schijf steeds de verbinding verbreekt, of het eeuwig duurt voordat die überhaupt verschijnt, behandel het dan niet langer als een softwareprobleem. Op dat moment kan de goedkope doe-het-zelfroute veel tijd kosten en de kansen verkleinen als de bestanden echt belangrijk zijn.
Als de bestanden meer waard zijn dan de schijf, stop dan met proberen de schijf bruikbaar te maken en behandel het als een eenmalige uitleesklus. Dat verandert de hele aanpak. Het doel is niet om de Seagate te repareren, Windows tevreden te houden, of de oude externe schijf weer werkend te krijgen. Het doel is om er zoveel mogelijk data vanaf te halen voordat het erger wordt.
Ik ben het eens met de waarschuwing over CHKDSK, maar ik zou nog iets verder gaan: vermijd alles wat de schijf test door elke sector te lezen, tenzij je al een kloon hebt of niet veel om de bestanden geeft. Sommige tools en fabrikantdiagnoses zijn prima na herstel, maar een lange test op een falende schijf kan de resterende levensduur van de schijf verspillen aan het bewijzen van wat je al vermoedde.
Iets wat mensen vergeten is de doelschijf. Zorg voordat je begint met scannen dat je een veilige plek hebt om de herstelde bestanden op te slaan. Dat betekent een andere schijf met genoeg vrije ruimte. Als dit een Seagate van 2 TB is en je die eerst wilt imagen, heb je nog een andere schijf nodig met minstens 2 TB vrij voor de image, plus extra ruimte als je bestanden apart herstelt. Urenlang een scan laten draaien en dan beseffen dat je nergens de resultaten kunt opslaan is frustrerend, en terugschrijven naar de slechte Seagate is een slecht idee.
Als de schijf wordt gedetecteerd met de juiste grootte, zou ik eerder kiezen voor eerst een image maken dan urenlang het origineel te scannen. Disk Drill kan dit doen, en andere imagingtools ook. De keuze van software is minder belangrijk dan de regel: lees zo min mogelijk van de falende schijf en doe daarna het zware herstelwerk op de image. Herstelscans kunnen erg leesintensief zijn. Als de schijf al instabiel is, is dat belangrijk.
Als de schijf steeds wegvalt, is imaging met iets dat kan hervatten beter dan een normale kopie. Een gewone bestandskopie kan één slecht gebied tegenkomen en eindeloos vastlopen. Een op herstel gericht kloon- of imageproces kan slechte plekken overslaan en er later op terugkomen. Dat kan het verschil maken tussen het grootste deel van de bestanden redden en twee dagen naar een vastlopende Windows-sessie kijken.
Ik zou de behuizing niet als eerste stap openmaken, tenzij je begrijpt wat voor soort externe schijf het is. Soms helpt het om de kale SATA-schijf eruit te halen en direct aan te sluiten als de USB-bridge defect is. Andere keren veroorzaakt dat een nieuw probleem, vooral als de printplaat in de behuizing sectorvertaling of een vorm van hardware-encryptie afhandelt. Seagate is hierin niet altijd zo lastig als sommige andere merken, maar het is nog steeds niet iets wat ik zomaar zou doen voordat ik een andere kabel, een andere poort, een andere computer heb geprobeerd en heb gecontroleerd of Schijfbeheer de juiste capaciteit ziet.
Er zijn hier een paar verschillende situaties:
Als hij in Verkenner verschijnt maar vraagt om te formatteren, formatteer dan niet. Gebruik herstelsoftware of maak er een image van.
Als hij in Schijfbeheer verschijnt met de juiste grootte maar als RAW, dan is dat meestal nog steeds een situatie voor softwareherstel.
Als hij de verkeerde grootte aangeeft, 0 bytes, geen media, of om de paar minuten de verbinding verbreekt, dan is software waarschijnlijk niet het belangrijkste antwoord.
Als hij herhaaldelijk klikkende, piepende of opstart/afsluitgeluiden maakt, stop dan. Dat is het punt waarop een lab logischer begint te worden.
Als de bestanden zichtbaar zijn maar je krijgt toegang geweigerd, dan is het misschien helemaal geen dataherstelprobleem. Het kunnen gewoon machtigingen van een oude Windows-installatie zijn. In dat geval kan kopiëren met een beheerdersaccount of eigenaarschap overnemen het oplossen, maar kopieer de bestanden er nog steeds eerst af voordat je probeert de schijf te repareren.
Voor doe-het-zelfsoftware is Disk Drill prima als gebruiksvriendelijke optie, vooral als je previews en een minder technische interface wilt. Ik zou het nog steeds beoordelen op basis van hoe stabiel de schijf is, niet op de merknaam op de doos. Geen enkel herstelprogramma kan veel doen als de schijf halverwege elke scan verdwijnt. Als je het probeert, installeer het dan ergens anders, scan indien mogelijk de image en herstel naar een aparte schijf.
De saaie maar veiligste volgorde is: stabiliseer de verbinding, bevestig de schijfgrootte, maak een image of kloon als dat kan, scan de kopie, herstel naar een andere schijf en test of formatteer de Seagate pas nadat de belangrijke dingen eraf zijn. Als de schijf op enig moment slechter begint te klinken, stop dan met hem verder te belasten. Oude externe schijven gaan niet altijd netjes kapot.
Jaag niet op de stationsletter.
Als Windows het het ene moment een letter geeft en het het volgende moment weer kwijtraakt, dan is de letter niet het probleem. Letters wijzigen, eigendom overnemen, Seagate-software opnieuw installeren of rommelen met machtigingen kan tijd verspillen en soms extra schrijfacties veroorzaken. Ik zou me in het begin alleen om drie dingen bekommeren: draait de schijf normaal, ziet het systeem de juiste capaciteit en kan hij lang genoeg verbonden blijven om ervan te lezen?
Ik ben het eens met de waarschuwingen over CHKDSK, maar ik zou ook voorzichtig zijn met het advies om gewoon herstelsoftware te draaien. Een volledige scan van een zwakke externe schijf kan een lange, hete en lelijke leessessie zijn. Als je een andere schijf hebt die groot genoeg is, is de betere goedkope route om eerst een image te maken. Disk Drill kan dat op een gebruiksvriendelijkere manier doen. Als je vertrouwd bent met Linux, is ddrescue de goedkopere nerdoptie omdat het een mapbestand gebruikt en kan hervatten in plaats van elke keer opnieuw te beginnen wanneer de schijf wegvalt. Het nadeel is dat het niet beginnersvriendelijk is, en het gebruik van de verkeerde bron of bestemming rampzalig kan zijn.
Een klein ding dat mensen over het hoofd zien tijdens lange herstelacties: energie-instellingen. Zet in Windows de slaapstand tijdelijk uit en vermijd USB-hubs. Als het een draagbare Seagate van 2,5 inch is, sluit hem dan indien mogelijk rechtstreeks aan op een USB-poort op het moederbord aan de achterkant van een desktop. Als het een externe desktopschijf van 3,5 inch is, is de voedingsadapter net zo belangrijk als de USB-kabel. Een defecte of verkeerde adapter kan ervoor zorgen dat de schijf eruitziet alsof hij slechte sectoren heeft, terwijl hij in werkelijkheid gewoon spanningsverlies heeft.
Disk Drill is prima als je previews en een normale interface wilt, maar ik zou het niet gebruiken om de schijf te repareren. Gebruik het om gegevens eruit te kopiëren of een image te scannen. Herstel alleen naar een aparte schijf. Als de scan je mapnamen vindt en bestanden correct weergeeft in previews, prima. Als hij alleen willekeurige bestandsfragmenten met algemene namen vindt, betekent dat meestal dat de schade aan het bestandssysteem erger is en dat je mogelijk gedeeltelijke resultaten krijgt in plaats van een nette mapstructuur.
Als de gegevens onvervangbaar zijn, leg de schijf dan weg voordat het een wetenschappelijk project wordt. De gevallen met klikken, piepen of wegvallen zijn situaties waarin elk extra experiment de kansen van het lab kan verkleinen. Als de bestanden vervangbaar zijn en je gewoon zelf iets wilt proberen, maak dan eerst een image, scan daarna, sla elders op en doe geen moeite om de Seagate te repareren totdat het herstel is voltooid.