Mijn harde schijf begon vreemde geluiden te maken en toont nu slechte sectoren, en ik ben bang dat ik belangrijke bestanden kan verliezen. Ik heb hulp nodig om uit te zoeken wat de veiligste manier is om gegevens te herstellen van een defecte harde schijf voordat het erger wordt. Advies over stappen voor gegevensherstel, software of of ik moet stoppen met het gebruiken van de schijf zou echt helpen.
CRC-fouten en vastlopende mappen, wat ik heb gedaan
Ik ben dit meer dan eens tegengekomen. Je klikt op een map, Verkenner loopt vast, of Windows geeft een cyclic redundancy check-fout en je maag zakt naar beneden. Ik ken dat gevoel. Toen ik het de eerste keer zag, bleef ik uit paniek opnieuw proberen. Slechte zet.
Het eerste wat ik nu doe, is stoppen met de schijf aan te raken.
Als het je systeemschijf is, zet de machine uit. Als het een externe schijf is, koppel die los. Als je hem online laat, krijgen de schijf en het OS meer kansen om zwakke sectoren te belasten. Ik heb een schijf zien gaan van langzaam openen naar helemaal niet meer leesbaar na een lange middag van opnieuw proberen, voorbeelden bekijken en indexering op de achtergrond. Van die schijf heb ik nog steeds spijt.
Wat die slechte sectoren meestal betekenen
Er zijn hier twee categorieën.
Zachte slechte sectoren zijn meestal problemen met de gegevensconsistentie. De inhoud van de sector komt niet langer overeen met de foutcorrectiegegevens. Ik heb dit gezien na een stroomuitval en nadat iemand de aan-uitknop ingedrukt hield tijdens een schrijfactie. Soms herstellen die netjes.
Harde slechte sectoren zijn fysieke problemen. Schade aan de platter, een zwakke kop, een beginnende head crash, verouderend opslagmedium, dat soort dingen. Software herstelt geen fysieke schade. In het beste geval krijgt de schijf later de opdracht om die plekken te vermijden.
Dat verschil is belangrijk, omdat het je doel verandert. Je doel is niet om de schijf eerst te genezen. Je doel is om gegevens eraf te halen voordat de situatie erger wordt.
Mijn regel nu, eerst klonen
Ik zou niet beginnen met CHKDSK. Ik weet dat mensen daar snel naar grijpen omdat het ingebouwd en vertrouwd is. Ik deed dat ook. Het kan het bestandssysteem weer aankoppelbaar maken, zeker, maar het geeft niet om het behouden van elk bestandsonderdeel zoals jij dat doet. Als metadata beschadigd is, kan het dingen weggooien om de structuur consistent te maken.
Dus ik behandel de bronschijf als bewijsmateriaal. Lees er zo weinig mogelijk van. Doe één volledige kopieerpoging naar een gezonde schijf en werk daarna vanaf de kopie.
Een byte-voor-byte kloon of image is de veiligere weg. Als de originele schijf het halverwege je latere tests begeeft, begin je in elk geval niet vanaf nul.
Wat voor mij beter werkte
Voor doe-het-zelfherstel had ik meer geluk met tools die zijn gebouwd om beschadigde schijven te imagingen dan met reparatietools. Een optie is Disk Drill. Veel mensen kennen het voor verwijderde bestanden, maar het onderdeel waar ik hier naar zou kijken is de Drive Backup-functie.
Wat mij opviel in versie 6, was hoe het met instabiele gebieden omgaat. Wanneer het een slecht blok tegenkomt, blijft het daar niet eindeloos hangen en de hele taak ophouden. Het slaat ruwe plekken over, haalt eerst de leesbare gebieden binnen en komt daarna terug om die probleemzones opnieuw te proberen met kleinere blokken. Op een zieke schijf maakt dat uit. Minder belasting, meer gegevens binnengehaald voordat het ding ermee ophoudt.
Het korte doe-het-zelfpad
1. Maak een andere schijf gereed
Gebruik een gezonde doelschijf met ten minste dezelfde capaciteit als de defecte schijf. Meer is prima. Minder is een doodlopende weg.
2. Maak een image of kloon
Start de back-up en wacht. Geen multitasking op de bron als je dat kunt vermijden. Het maken van een image van een beschadigde schijf gaat langzaam. Ik heb gezien dat het uren duurde. Ik heb ook gezien dat het doorging tot de volgende dag.
3. Scan de image, niet het origineel
Zodra je een imagebestand hebt zoals .dmg of .img, koppel je het aan of mount je het in je herstelsoftware en scan je dat bestand. Zo houd je slijtage weg van de originele schijf.
4. Herstel naar een andere locatie
Sla herstelde bestanden op naar een derde schijf of locatie. Niet terug naar de defecte schijf. Ook niet naar het doel van de bronkloon als je dat kunt vermijden. Houd de herstelde uitvoer apart zodat je niets bruikbaars overschrijft.
Wanneer ik zou stoppen en het zou uitbesteden
Als de schijf klikt, schuurt, piept of niet goed opstart met draaien, zou ik stoppen met de herstelpoging thuis. Hetzelfde geldt als de BIOS hem niet meer consequent ziet. Dat zijn geen goede tekenen.
Op dat moment is software niet het juiste hulpmiddel. Dan heb je een lab nodig.
Plaatsen zoals Gillware of Techchef behandelen mechanische storingen in cleanroomomstandigheden. Ze vervangen koppen, verplaatsen platters, lossen controllerproblemen op, al dat nare spul waar de meesten van ons vanaf moeten blijven. De rekening ligt vaak rond de $500 tot $3.000 voor zover ik heb gezien. Pijnlijk, ja. Nog steeds goedkoper dan het verliezen van bedrijfsgegevens, familiefoto’s of projectdata die je niet kunt herbouwen.
Nadat de bestanden veilig zijn
Pas nadat ik mijn bestanden had gecontroleerd, zou ik een reparatiestap op de originele schijf proberen.
Als je er nog steeds mee wilt experimenteren, geeft Windows je een paar opties:
chkdsk /rin PowerShell of Opdrachtprompt, dat controleert op slechte sectoren en ze markeert- Een volledige formattering, geen snelle, die Windows dwingt de schijf volledig te lezen en beschadigde gebieden als onbruikbaar te markeren
Ik zou die schijf nooit meer vertrouwen voor iets belangrijks. Zodra er slechte sectoren beginnen op te duiken, behandel ik de schijf alsof die al ontslag heeft genomen.
Wat ik heb veranderd nadat ik me eraan had gebrand
Ik ben gestopt met doen alsof één kopie genoeg was.
Gebruik een 3-2-1 back-upopzet:
- 3 kopieën van je gegevens
- 2 verschillende opslagtypen
- 1 kopie buiten de locatie
Dat klinkt saai totdat een schijf mappen begint vast te laten lopen en CRC-fouten begint te geven. Dan klinkt het goedkoop.
Stop met het gebruik van de schijf. Vreemde geluiden veranderen de situatie. Slechte sectoren op zichzelf zijn één ding. Geluid wijst op hardwarefalen, en elke extra keer opstarten verkleint je kansen.
Ik ben het eens met @mikeappsreviewer dat je CHKDSK beter niet als eerste kunt gebruiken. Over één punt ben ik het wel een beetje oneens. Als de bestanden onvervangbaar zijn en de schijf klikt of knarst, zou ik doe-het-zelf sneller overslaan. Labs kosten veel, maar herhaalde pogingen thuis maken de uiteindelijke rekening voor herstel vaak hoger.
Wat ik zou doen:
-
Controleer SMART één keer, snel.
Gebruik CrystalDiskInfo of smartctl. Als je opnieuw toegewezen sectoren, wachtende sectoren of oplopende leesfouttellingen ziet, stop dan met testen. Eén snelle controle, ga daarna verder. -
Houd de schijf koel en stabiel.
Gebruik indien mogelijk een SATA-poort van een desktop, geen onbetrouwbare USB-hub. Leg de schijf op een vlak oppervlak met luchtstroom. Warmte maakt zwakke schijven sneller kapot. -
Kopieer eerst de belangrijkste bestanden.
Vóór een volledige image zou ik alleen een triagepoging doen als de schijf nog leesbaar is en niet onafgebroken klikt. Pak documenten, foto’s, databases, dingen die je niet kunt vervangen. Grote videobestanden komen later. -
Maak daarna een image.
Disk Drill is hiervoor prima omdat het om onleesbare sectoren heen kan werken en je de image kunt scannen in plaats van de stervende schijf. Dat deel is belangrijker dan de branding rond bestandsherstel. -
Controleer herstelde bestanden.
Open voorbeelden. Controleer bestandsgroottes. CRC-fouten laten je graag achter met waardeloze bestanden die er normaal uitzien totdat je ze opent.
Ter context is wat slechte sectoren en onleesbare blokken op een harde schijf betekenen het lezen waard.
Vries de schijf niet in. Voer geen defragmentatie uit. Blijf niet opnieuw opstarten om “te kijken of het nu werkt”. Zo sterven schijven volgens hun schema, niet het jouwe.
Vreemde geluiden veranderen dit van misschien thuis herstelbaar in wees nu voorzichtig.
Ik ben het grotendeels eens met @mikeappsreviewer en @viaggiatoresolare, maar ik zou één punt sterker benadrukken: als de schijf klikt, schraapt of willekeurig stopt met draaien, stop dan volledig met door mappen bladeren. Zelfs gewoon even kijken wat er nog op staat kan het erger maken. Mensen onderschatten hoeveel Windows op de achtergrond graag een zieke schijf benadert.
Een paar dingen die ik zou toevoegen en die zij niet echt benadrukten:
- Schakel automatisch koppelen en indexeren uit als je hem opnieuw aansluit
- Als het een externe HDD is, probeer dan eerst een andere kabel en voeding, want soms worden slechte sectoren verward met instabiele USB-communicatie
- Als de data heel waardevol is, sla dan het volledige doe-het-zelf-experiment over en ga direct naar een lab voordat de koppen verder beschadigd raken
Ik ben het eigenlijk een beetje oneens met het idee kopieer eerst belangrijke bestanden, tenzij de schijf nog redelijk rustig is. Bij een echt instabiele schijf veroorzaakt het selecteren van losse bestanden extra zoekbewegingen over de hele platter. Een sequentiële image is vaak vriendelijker voor de hardware dan van map naar map springen. Daarom zijn imagingtools belangrijker dan normaal bestanden kopiëren.
Als je thuis de veiligste route wilt nemen, gebruik dan Disk Drill om een back-up op byte-niveau van de falende schijf te maken en scan daarna de image in plaats van de originele schijf. Dat is hier het belangrijkste voordeel, geen magische reparatie. Dataherstel van slechte sectoren op een harde schijf draait vooral om het verminderen van stress op de stervende schijf, niet om het repareren ervan.
Doe ook eerst een snelle SMART-gezondheidscontrole voordat je beslist hoe ver je wilt gaan. Dit legt uit waarom SMART kan zeggen dat een schijf er goed uitziet terwijl je data iets anders zegt: waarom het controleren van de SMART-status nog steeds belangrijk is vóór herstel van een harde schijf
Dingen die ik niet zou doen:
- Eerst CHKDSK
- Defragmenteren
- Volledig formatteren
- Herhaald opnieuw opstarten
- Vriezeronzin uit YouTube van 2006 lol
Als de schijf uit de BIOS verdwijnt, hard begint te klikken of eeuwig nodig heeft om herkend te worden, dan is het tijd voor een lab. Op dat punt is software meestal vooral ijdele hoop.
Ik ben het met @viaggiatoresolare en @cacadordeestrelas eens over één belangrijk punt: lawaai betekent stop met gokken. Maar ik zou wel een beetje terughoudend zijn met zelfs maar een snelle bestandsselectie eerst als de schijf actief klikt. Willekeurig bestanden kopiëren laat de koppen meer heen en weer springen. Een directe imaging-poging is meestal de voorzichtiger stap.
Mijn kijk:
- Als hij schuurt, klikt of uit de BIOS verdwijnt, sla doe-het-zelf over
- Als hij leesbaar is en slechts licht verslechterd, eerst een image maken, daarna pas herstellen
- Als het een externe schijf is, sluit dan eerst de behuizing uit voordat je de schijf zelf de schuld geeft
Dat laatste wordt vaak over het hoofd gezien. Haal de schijf alleen uit de USB-behuizing als je weet wat je doet en de garantie niet belangrijk is. Slechte USB-bridgeboards, zwakke voedingen en dubieuze kabels kunnen symptomen nabootsen die op schijfdefecten lijken.
Eén ding dat ik zou toevoegen en dat @mikeappsreviewer niet echt benadrukte: vermijd het indien mogelijk om hem te koppelen in je normale dagelijkse OS-sessie. Start op vanaf een andere schijf of een live-USB zodat de zieke schijf niet wordt geïndexeerd, er geen miniaturen van worden gemaakt, niet door antivirus wordt gescand en niet zomaar door Verkenner wordt aangeraakt.
Als je toch software probeert, gebruik dan iets dat een image kan maken en werk daarna vanaf die image. Disk Drill past bij dat gebruiksscenario.
Voordelen van Disk Drill:
- eenvoudige workflow voor imaging
- kan de image scannen in plaats van de originele schijf
- redelijk goed in het terughalen van bestanden uit beschadigde bestandssystemen
Nadelen:
- geen vervanging voor hardware-reparatie
- diepe scans kunnen eeuwig duren
- bij ernstig falende schijven kunnen gespecialiseerde kloontools nog steeds beter zijn
Dus ja, Disk Drill is hier een redelijke keuze, maar alleen zolang de schijf nog leesbaar is. Zodra de hardwarekant ernstiger wordt, is software niet langer het antwoord.